Ahlâk, sahip olunan iyi ya da kötü huylar olduğuna göre "ahlâksız insan" yoktur. Yalnızca iyi huylu veya kötü huylu insan vardır. İyi huylar, insanı manevi olarak yüceltip erdemli kılan ahlâkın faziletli davranışlardır. İyi huylu güzel ahlâk sahibi olmak, üstünlük vasfını haiz bir meziyettir.

“Müminin ferasetinden korkun. O Allah’ın nuru ile görür.”(Tirmizî, Tefsir,6)

“Akıllı kimse, nefisinin kötü arzularına hâkim olup ahireti için çalışandır. Aciz kimse ise, hevâ ve heveslerinin esiri olup Allah’tan olmayacak şeyleri isteyendir.” (Tirmizî, Kıyamet,25; İbn-i Mâce, Zühd,31)

“Dünyada kimsesiz bir garip, yahut bir yolcu gibi ol!”(Buhârî, Rikak,3)

“Her ümmetin bir fitnesi vardır, benim ümmetimin fitnesi ise maldır.” (Tirmizî, Zühd,26)

Dünyaya rağbet etme ki Allah seni sevsin, insanların elindekine rağbet etme ki insanlar seni sevsin.” (Müslim, Zühd,9)

Dünyevileşme, dünya hayatına gereğinden fazla önem vermektir. Hayat yalnızca dünyadan ibaretmiş gibi davranarak ölümü, yeniden dirilip hesap vermeyi ve hesabın neticesine göre yaşanacak olan ebedi ahiret hayatını akla getirme- mektir. Ezcümle, dünyada yaşarken Allah’ı unutmaktır.