“Şüphesiz ki emanet, insanların kalplerinin ta derinliklerine kök salıp yerleşti. Sonra Kur’an indi. Bu sayede insanlar Kur’an’dan ve sünnetten emaneti öğrendiler.” (Buhârî, Rikâk,35; Müslim, İman,230; Tirmizî, Fiten,17; İbn Mace, Fiten,27)
“Emanete hıyanetin en büyüklerinden biri de mahremiyetini paylaştıktan sonra karısının sırrını ifşa etmektir.”(Müslim, Nikah, 123-124; Ebû Dâvûd, Edeb,32)
“Müslüman, dilinden ve elinden Müslümanların emin olduğu kimsedir.” (Buhârî, İman,4)
“İşler ehli olmayanlara verildiği zaman kıyametin kopmasını bekle.” (Buhârî, İlim,2)
“Kendisine bir şey emanet edildiğinde ona hıyanet etmek, münafıklık alametlerindendir.” (Buhârî, İman,24; Müslim, İman,107-108; Tirmizî, İman,14; Buhârî, Şehâdât,28, Vesâyâ,8, Mezâlim,17, Cizye,17, Edeb,69)
“İdarecilik emanettir. Kıyamet gününde onu hakkıyla alanlar ve eda edenler hariç, idarecilik görevi rezillik ve pişmanlıktır. Bu iş isteyene ve özellikle de ona karşı hırs gösterene asla verilmez.” (Müslim, İmare,16; Buhârî, Ahkâm,1)
“Meclisler güven yeridir.” (Ebû Davûd, Edeb,32)
Emanet İle İlgili Hadis-i Şerifler
Kılavuzdan Yolcuya Kitabından Alıntı