Müşrikler, Allah’ın kendilerine verdiği nimetlerden ih- tiyaç sahiplerine (41/7) Allah katında şükrün karşılığını nimet, nankörlüğün karşılığını da ceza olarak tahakkuk eder. (14/7)
Hiç şüphe yok ki her şeyi bilen Allah, şükre karşılık azap etmez, bilakis şükre karşılık verir. (4/147) Allah’a şükreden kendi iyiliği için şükretmiş olur. Kim de nankörlük ederse şunu iyi bilsin ki, Allah’ın hiçbir şeye ihtiyacı (31/12)
Allah, kendisine verilen nimetlerle sınanırken şükretme yen kimsenin durumuna Kur’an’da bir kıssayla misal Fahreddin er-Razi’ye göre kıssada geçen bahçe sahiplerinin babaları salih bir adamdır. Bağına iyi bakar ve ürünleri üzerinde hakkı olan fakir fukarayı ürünlerden faydalandırırdı. Adam günün birinde vefat edince bağı çocuklarına kalır. Ancak onlar, babalarının yolunu takip etmedikleri için, Kur’an’ın işaret buyurduğu cezaya çarptırılırlar…”
Cenabı-ı Allah bu olayı Kalem suresinde şu şekilde haber veriyor:“Onlar sabah erkenden yola çıkıp, bahçenin mahsulünü kesin toplayacaklarına dair yemin etmişlerdi. Üstelik ‘İnşallah (Allah izin verirse)’ da dememişlerdi. Kendileri henüz uykudayken Allah katından gelen bir afet, bahçeyi yakıp kül yığınına çevirdi. Sabah kalkınca, gece olanlardan habersiz birbirlerine,
- “Haydi! Mahsulümüzü devşirmeye gidiyoruz” diyerek, planlarını uygulamak üzere yola koyuldular. Giderken de aralarında,
- “Sakın ha! Bugün orada hiçbir yoksul yanımıza sokulmasın!” diye fısıldaşıyorlardı. Ürünlerini toplayacaklarından emindiler. Bahçeye gelip de onu küle dönmüş bir vaziyette görünce çok şaşırdılar.
- “Galiba yolumuzu şaşırıp, yanlış yere geldik”
Doğru yere geldiklerini anlamaları fazla uzun sürmedi.
- “Hayır! Hayır! Doğrusu biz felakete uğradık, bütün mahsulümüz mahvolmuş” diye feryat ettiler. Derken, içlerinden akıllı olanı,
- “Ben size Allah’ı tespih etmenizi ve O’nun kudret ve iradesine boyun eğmenizi söylememiş miydim?” dedi. Bunun üzerine diğerleri hatalarını kabullenip şöyle cevap verdiler:
- “Rabbimizi tespih Doğrusu biz haksızlık etmişiz” diyerek birbirlerini kınamaya başladılar. “Yazık- lar olsun bize! Biz gerçekten azıtıp, sapıtanlardan olmuşuz! Rabbimizden dileğimiz, bu bağın yerine bize daha iyisini vermesidir.”
Kıssanın sonunda Allah, nimete şükür yerine nankörlük yapanları, “İşte ceza budur. Ahiret azabı ise daha büyüktür. Keşke bilselerdi!” diyerek uyarıda bulunuyor.(68/17-33)
Müşrikler Nimetlere Şükretmez Nankörlük Ederler
Ben Hangisiyim? Kitabından Alıntı