Onlara, “Siz de herkes gibi inanın” dendiği zaman ken- di aralarında, “Biz o beyinsizler gibi mi inanacağız?” diye karşı koyarlar. O denli mütekebbir ve kendilerinden o kadar emindirler ki, asıl sefihlerin kendileri olduğunun farkında değildirler. (2/13)
İman edenlerle karşılaştıklarında, “Biz de iman ettik” Şeytanlarıyla baş başa kaldıklarında ise iki yüzlü tavırlarının gereği, “Biz sizinleyiz. Onlarla sadece alay ediyoruz” derler. Ne yazık ki asıl alay edilenlerin kendileri olduklarından gafildirler. Onlar, doğruya karşılık sapkınlığı satın almışlardır. Buna karşılık Allah da onlara, yeryüzünde azgın ve sapkın bir şekilde bocalayıp durmaları için mühlet tanımıştır.(2/14-16) Şaşkın bir vaziyette ve iki tarafa da açık vermemek için Müslümanlık ve kâfirlik arasında bocalayıp dururlar. (4/143)
İnanmadıkları hâl üzere yaşamak zorunda kaldıkları için büyük ıstırap çekerler. Evlerinde, işyerlerinde ve yalnız kaldıkları zamanlarda kılmadıkları namazları, müminler arasındayken zorunluluktan; üşenerek ve gösteriş için kılarlar. (4/142) Mümin gibi davranmak uğruna katlandıkları dünya azabı, aynı zamanda cehennem azabının kat be kat artmasına sebep olur. Ayırım gününde onlar, cehennemin en alt tabakasında yer alacak ve onları oradan kurtaracak bir yardımcı da bulamayacaklardır.(4/245)
Allah’ın ayetleri hakkında bir parça bilgi sahibi olmaya görsünler. Hemen ayetleri alay konusu yaparlar. (45/9) Dünya hayatının çekiciliğine kapılıp, inananlarla alay (2/212) Kaş, göz hareketleri yaparak aşağıladıkları müminler ve İslam dini aleyhinde fısıldaşırlar. Sonra da birbirlerine, “Allah bizi bu söylediklerimizden dolayı cezalandırsa ya!” diye istihza ederek haddi aşarlar.(58/8)
Hem kalplerinde gizledikleri küfür ve nifakın açığa çıkmasından çok korkarlar hem de namazın davetçisi olan ezanı, (5/58) ve müminleri alay konusu yapmaktan geri Allah, onların kalplerinde gizlediklerini hem bu dünyada hem de ahiret hayatında mutlaka ifşa edecektir. Müminlerle niçin alay ettikleri sorulduğunda onlar, “Biz lafa dalıyor eğleniyorduk, hepsi bu!” diye karşılık verirler. Hâlbuki gerçekte onlar Allah’ı, Kur’an’ı ve Hz. Peygamber’i (s.a.v.) alaya alıyorlardı. Kalplerinde gizledikleri, hesap gününde ifşa olmuştur. Artık ileri sürdükleri mazeretler, onları cehennem azabından kurtarmaya yetmeyecektir.(9/64-66)
Müminler dua edip Allah’tan af ve mağfiret dilerken, inanmayanlar onlarla alay edip gülerlerdi. Şüpheyle bakıp yalanladıkları hesap günüyle yüzleşme vaktidir artık. Onlar yargılanırken, “Rabbimiz! Biz şeytana uyduk. Eğer buradan çıkarırsan sapkınlardan olmayız” diye yalvarmaya başlarlar. Dünya hayatında yapmaları gerekenler için artık çok geçtir. Onlar cehennem atılırken, alaya aldıkları müminler de sabretmelerinin karşılığı olarak cennete sevk edileceklerdir. (23/105-107)
İnkârcılar cehennemde birbirlerine, “Nasıl oluyor da dünyadayken kendilerini kötülerden sayıp, küçümseyerek alaya aldıklarımız burada değil? Onları alaya almakla hata mı etmişiz? Yoksa buradalar da onları biz mi gözden kaçırıyoruz?” diyerek şaşkınlıklarını dile getireceklerdir.(38/62-64)
Münafıklar Müsliman ve Dini Değerlerle Alay Ederler
Ben Hangisiyim? Kitabından Alıntı