İnkâr edenler, sahip oldukları nimetlerin Allah’tan geldiğini bilmelerine rağmen nankörlük etmeye devam (16/83) Allah, şükredenlerin şükrünü artırırken, nankörlük edenleri ise azabıyla cezalandırır.

İnkâr edenler ancak birbirilerinin dost ve yardımcılarıdır. Şayet müminler de kendi aralarındaki ilişkilerini böyle kurmaz da kâfirleri dost edinirlerse, yeryüzünde fitne ve bozgunculuk olur. (8/73)

Allah meleklere, “Ben çamurdan bir insan yaratacağım. Ona şekil verip, ruhumdan üflediğimde onun için secdeye kapanın” dediğinde İblis dışında bütün melekler Allah’ın emrine itaat ederek, saygıda kusur etmediler. O, kibirlenerek kâfirlerden oldu.

Allah’ın ayetleri okunduğu hâlde hiç işitmemiş gibi büyüklenerek inkârında ısrarcı davranıp; iftiralarına devam (45/8) Yeryüzünde böbürlenerek yürür, bütün mucizeleri görseler bile yine de iman etmezler.

Onlar, önceden iman etmelerine rağmen sonradan dininden dönmüşlerdir. Elbette onlar, böyle yapmakla Allah’a zarar verecek değillerdir. İmandan sonra küfrü tercih eden bu kâfirleri, elem verici bir azap beklemektedir.(3/177)

Allah’ı öfkelendiren şeylerin peşine düşer; hoşnut olacağı şeylerden ise nefret Bu yüzdendir ki Allah da onların tüm amellerini boşa çıkarmış ve onlar, ahirette hüsrana uğrayanlardan olmuşlardır. (47/28; 5/5)

İnkâr edenler, öğüt ve uyarılarla dolu Kur’an’a kulak vermek yerine gurura kapılarak ona muhalefet ederler.(38/2) Müminler için şifa ve rahmet kaynağı olan Kur’an, inkârcıların ancak ziyanını artırıp onların haktan uzaklaşmalarını sağlar. (17/82; 17/41)

Kuşkusuz Allah katında geçerli tek din İslâm’dır. (3/19) Kim İslam’dan başka bir din ararsa bilsin ki o din, ondan asla kabul edilmeyecek ve o ahirette hüsrana uğrayanlardan olacaktır.(3/85)

Arzularını ilahlaştıranlar, “Bu dünya hayatımızdan başka hayat yoktur.” derler. “Gerçek olan sadece yaşadığımız dünya hayatıdır. Ölür ve yaşarız. Bir daha diriltilecek te değiliz. Bizi ancak zaman helak eder” diyerek ahiret hayatını inkâr ederler. (45/24; 23/37; 6/29)

Allah, kendilerine bir nimet tattırdığında buna sevinirler; ancak kendi elleriyle yaptıkları yüzünden başlarına bir musibet gelse hemen ümitsizliğe düşerler. (30/36) 

Müşrikler Musibetler karşısında Ümitsizliğe Düşerler

Ben Hangisiyim? Kitabından Alıntı

Helal ya da haram kılma yetkisi ancak Allah’a aittir. Allah, “Bu haram, şu helal” diye verilen uyduruk hükümlerin cezasını elbette hesap gününde (6/138-139)

İnsanlardan öyleleri vardır ki; Allah’ın dışında bir kısım varlıkları O’na denk tutarak, Allah’ı sever gibi (2/165) Böylece imanlarına şirk bulaştırıp, yoldan sapmış olurlar. (6/82)

Müminlerin yoksullarını, “Allah’ın kendilerine lütufta bulunduğu kimseler bunlar mı?” diyerek alaya alırlar. (6/53) Oysa rızkı veren Allah, dilediğinin rızkını bollaştırırken dilediğinin de rızkını da kısar.

Verilen her nimet Allah tarafındandır. Dokunan her zararın def’i için müracaat merci de Allah’tır. (16/53) İnsan dara düşünce sıkıntısının giderilmesi için Allah’a dua Ancak bazıları, sıkıntıları giderilip de kendilerine bir rahmet tattırıldığında hemen Allah’ı unutup;

Müşrikler, Allah’ın kendilerine verdiği nimetlerden ih- tiyaç sahiplerine (41/7) Allah katında şükrün karşılığını nimet, nankörlüğün karşılığını da ceza olarak tahakkuk eder. (14/7)

Onlar, “Eğer Allah isteseydi ne biz ne de atalarımız O’ndan başkasına tapmaz ve hiçbir şeyi de O’na rağmen haram saymazdık” iftirasını atarak; Allah’ı işledikleri günahların onay makamı olarak görürler. (16/35; 6/148; 43/20)

Yahudiler “Üzeyir”, Hristiyanlar da “Mesih” Allah’ın oğludur diye O’na çocuk isnat ederler.(9/30) Göklerin ve yerin eşsiz yaratıcısı, her şeyi hakkıyla bilen Allah’ın nasıl çocuğu olabilir ki? (6/101)

Allah’ı bırakıp da hiçbir fayda ya da zararı olmayan varlıklara tapmakla kendilerine yazık etmişlerdir. Oysa bağışlayan ve esirgeyen Allah’ın dışında dua mercii Kuluna bir zarar verecek olsa onu O’ndan başka giderecek, iyilik dilemesi hâlinde ise lütfunu engelleyebilecek hiç kimse yoktur. (10/107)

Sonsuz kerem sahibi olan Allah, en güzel biçimde yarattığı insana,(95/4) varlığa dair bütün isimleri ve kalemle yazmayı öğretti.(2/32; 96/1-5) İdrak etmesi için ona kulaklar, gözler, dudaklar, dil ve kalpler ihsan edip; biri doğru diğeri eğri olmak üzere iki de yol gösterdi.